‘In mijn muziek gaat het vooral om hartstocht’, zegt de Braziliaanse zangeres/gitariste Badi Assad. En wie haar ooit aan het werk heeft gezien, begrijpt wat zij bedoelt. Zij straalt als het ware muzikale energie uit, haar overgave aan de muziek is totaal, zonder dat zij echter de controle verliest.
Badi Assad is de solo-artieste ten voeten uit: een virtuoos gitariste met een indringend en buigzaam stemgeluid, een fenomenaal ritmegevoel en een natuurlijke gave om te vertolken. Deze overdaad aan talenten heeft zij van geen vreemde: Badi’s broers Sérgio en Odair vormen samen het Duo Assad, een van ’s werelds meest vooraanstaande gitaarduo’s voor klassieke Latijns-Amerikaanse muziek. Ook Badi kwam al vroeg in de muziek terecht en hoewel haar muzikale palet alle kleuren van de regenboog vertoont, is in haar spel nog steeds iets van de felle exactheid van de klassieke benadering te horen.
Badi Assad (1966) is een Braziliaanse singer-songwriter en gitarist. Ze speelt voornamelijk jazz en wereldmuziek. Ze werd geboren in de staat São Paulo, maar ze groeide op in Rio de Janeiro totdat ze twaalf werd.
Op veertienjarige leeftijd begon ze gitaar te spelen. Badi Assad studeerde klassieke gitaar aan de University Conservatory in Rio de Janeiro en ze won de "Concurso Jovens Instrumentistas do Rio de Janeiro" (Young Instrumentalists Competition of Rio de Janeiro) in 1984. In 1986 begon ze haar professionele carrière met het "Guitar Orchestra of Rio de Janeiro" (o.l.v. Turíbio Santos). Een jaar later, in 1987, werd ze op het "International Villa Lobos Festival" uitgeroepen tot beste gitarist van Brazilië. In datzelfde jaar speelde ze in Europa, Israël en Brazilië met gitarist Françoise-Emmanuelle Denis onder de naam "Duo Romantique". In 1995 werd ze door het blad Guitar Player verkozen tot "Best Acoustic Fingerstyle Guitarist". De lezers van dat blad verkozen haar album Rhythms (1995) tot "Best Classical Album of the Year". Assad staat bekend om haar eigenzinnige en bijzondere vertolkingen van nummers van componisten als George Harrison, Egberto Gismonti en Ralph Towner. Zo covert ze op het album Chameleon (1998) "While My Guitar Gently Weeps" van The Beatles. Op datzelfde album speelt ze tevens voor het eerst ook eigen nummers.
Tussen 1998 en 2001 stopte ze noodgedwongen met optreden naar aanleiding van een neurologische aandoening, die het haar vrijwel onmogelijk maakte om gitaar te spelen. Nadat ze helemaal genezen was nam ze in 2003 samen met Jeff Young een album op, getiteld Nowhere.
Ze heeft in haar carrière al met vele artiesten samengewerkt. Zo speelde ze met percussionist Cyro Baptista, gitaristen Pat Metheny, Larry Coryell en John Abercrombie en didgeridoo-speler Stephen Kent. In 2008 speelde ze samen met haar broers op het album Yo-Yo Ma & Friends: Songs of Joy & Peace van cellist Yo-Yo Ma.
In Brazilië heeft Badi al lang een gevestigde reputatie, maar sinds de release van haar cd ‘Chameleon’ in 1998 is zij ook in Europa en de VS een ‘rising star’. Haar meest recente werkstuk, ‘Verde’, is van een bijna klassieke schoonheid: sobere, subtiel gearrangeerde songs, gezongen met een ongelooflijke elegantie. Een ster zonder allures, maar met een overtuigend verhaal.