José Melo Music Productions & Management is een boekingskantoor gevestigd in Amsterdam. Wij verzorgen sinds 1998 wereldwijd artistieke en culturele evenementen en organiseren concerten en muziekprojecten van gezelschappen met hoge artistieke en culturele kwaliteit, in zalen met een capaciteit tussen de 100 en 2000 bezoekers.
We adviseren bij muzikale ontwikkelingen in Portugal en de Portugese diaspora.
Gebruik het boekingskantoor van José Melo Music Productions & Management om een van onze artiesten te boeken. Op de Melomusic website vindt u artiestinformatie inclusief biografie, discografie en fotografie, geluidsfragmenten, berichten uit de media en kunt u online CD's bestellen.
Amélia Muge was born in Mozambique in 1952 but has lived in Portugal since 1984. She learned not only singing but also the piano, the viola braguesa -- a traditional guitar from Portugal's Braga region -- and popular percussion instruments. Besides her own recordings Múgica, Todos os Dias, Taco a taco and today's A Monte, she's worked with Julio Pereira's band and recorded the live album Maio Maduro Maio with José Mário Branco and João Afonso. She's collaborated on others with the Italian formation Terras di Canto, the Bulgarian Pirin Folk Ensemble and the Spanish Camerata Meiga. She composes songs and music for theater, poetry, television and radio shows, among the latter the soundtrack for the play Caminhos Encobertos Marzinhos Descobertos which earned her a critics award. She's penned lyrics for Mísia and Camané, produced Mafalda Arnauth's latest album, authored "O Girassol", a book of children's stories, and "Muipiti Ilha de Moaçambique", a book on the history of Mozambique Island.
2002's A Monte (on the run) is the outcome of a multi-media show originally presented at Fórum Municipal de Almada and Fórum do Seixal. It sets to music poems by famous Portuguese and Brazilian writers, including Nobel-prize winner José Saramago and Carlos Drummond de Andrade. It employs a colorful ensemble of guitar, woodwinds, Galician bagpipe, percussion, accordion and electronics and the resultant collection of 17 songs is completely divorced from even the most ambitious Nouveau Fado or Fado Fusion expectations. Thus happily disconnected from the usual Amalia Rodrigues legacy concerns, it presents a far more modern, sometimes even experimental take on Portuguese song with a strong Afro-Brazilian vibe.
From the twisted tango of "The Garment of the Pharisees" to the Samba-inflected "Para Cinquentões"; from the vocal percussion/soft-Rap funk of "A Garpa do Macao/Monkey's Paws" to the country waltz of "Mamundo" intersecting with deconstructionist percussion-driven elements; the popular Portuguese obsession with Fado finds gratification only in "The Mermaid's Song/O Fado Da Sereia". And while A Monte lacks a central or overriding stylistic thread, being more of a collective gallery event wherein different voices and personalities join a common call with their unique musical commentaries and viewpoints, it's a powerful documentary by a very influential, broad-minded Portuguese poetress/vocalist on the cutting edge of Lusofonian songwriting.
Muzikale materie op reis
De muziek van Amélia Muge beslaat een heel bijzonder klankuniversum waarin sporen uit het verleden en het heden, het volkse en het erudiete, Portugese muziek en wereldmuziek samenkomen. Ruimte en ritme volgen niet de gebruikelijke normen. Muzikale materie op reis; een uitdaging voor de grenzen van genre en stijl.
Haar muziek wordt gebouwd op rommelige klankomgevingen, met een onrust waarin het bevragen van het verleden niet voldoende is, maar waarin vooral plaats is voor de eigen “moderniteit” en de daarbij behorende “nieuwe technieken”, alsof het gaat om een eeuwenoud en volbracht gegeven.
Amélia Muge schreef muziek voor verscheidene culturele en opvoedkundige activiteiten, zoals theater, poesie, radio- en televisieprogramma’s, programma’s voor gezondheidsonderwijs en milieu, alfabetiseringsprogramma’s voor volwassenen, basis- en beroepsonderwijs en sociaal culturele gebeurtenissen.
Ze zette gedichten van Camões, Pessoa, Cesário Verde, Grabato Dias, Ramos Rosa, Flávia Monsaraz, José Afonso en Carlos Drumond de Andrade op muziek, en ook van dichters uit de Algarve, Mozambique (waaronder Mutimati), Frankrijk, Engeland, Galicië (zoals Rosalia de Castro), gedichten van liedjesschrijvers en ook van haar eigen hand.
Ze maakt deel uit van het gezelschap rond Júlio Pereira, en werkte mee aan diens albums. In 1992 kwam haar eerste CD "Múgica" uit en nam ze deel aan het IIIe festival voor traditionele Europese muziek in Portugal en aan de "Lusofonias" in Amsterdam.
In 1993 nam ze deel aan het optreden "Lisboa, Tejo e tudo" ("Lissabon, Taag en alles") en aan de Encontros Acarte (Acarte bijeenkomsten); ze trad op in Parijs tijdens de expositie Geschiedenis en Cultuur van de Portugezen in Frankrijk en hield een tournee langs verschillende Portugese universiteitszalen.
Haar album "Taco a Taco" kwam uit in 1998 en werd in 1999 bekroond met de Prémio José Afonso, de belangrijkste muziekprijs voor Portugese Volksmuziek.
