Voorwoord

Ruim tien jaar geleden maakte ik kennis met de gedichten van Slauerhoff. Ze raakten mij in mijn Portugese hart en de vraag hoe ze als gezongen fado’s zouden klinken liet me sindsdien niet meer los. Ik wist met zekerheid dat alleen een vrouwenstem in staat zou zijn de magie en de kwetsbaarheid, maar tegelijkertijd ook de kracht van J. Slauerhoff weer te geven.
In 1997 ontmoette ik de zangeres Cristina Branco en haar vaste begeleider en componist Custódio Castelo; er ontstond een diepe vriendschap. Toch duurde het nog twee jaar voor ik hen een aantal –door mij in grove trekken vertaalde– gedichten van Slauerhoff durfde voor te lezen. Cristina en Custódio waren gefascineerd en vanaf dat ogenblik nam mijn idee vaste vormen aan: Cristina Branco canta Slauerhoff was op weg geboren te worden.
Het kiezen van een vertaler was niet moeilijk. Het kon alleen Mila Vidal Paletti worden. Zij is zelf dichter, woont al dertig jaar in Nederland, kent de taal van de fado en de fadovertolkers Cristina en Custódio, bewondert Slauerhoff en is ze daarenboven ook nog een van de zorgvuldigste vertalers die ik ken, waarvan het eindresultaat op de voorliggende CD het bewijs levert.
Met de mooiste vrouwenstem die de fado op dit ogenblik kent, met een van de grote én volgens mij de grootste - fadocomponisten en twee van de beste geluidstechnici, in de personen van Eelco Grimm en Michel Schöpping, is Cristina Branco canta Slauerhoff een multicultureel meesterwerk geworden. Ik mag het met trots aan u presenteren.

José Melo, voorzitter Círculo de Cultura Portuguesa na Holanda